Konie Oryol: opis, cechy i zawartość rasy

Nawet ludzie całkowicie obcy w hodowli koni, w taki czy inny sposób, słyszeli o kłusakach Oryol. Ta rasa koni stała się tak znana w literaturze, malarstwie, kinie, wspomnieniach i tradycjach ustnych, że stała się integralną częścią naszej historii w ciągu ostatnich 200 lat. Zalety i cechy wyróżniające kłusaków Oryol zostaną omówione w artykule.

Historia pochodzenia

W drugiej połowie XVIII wieku hrabia Aleksiej Orłow rozwiązał problem, który stawał się coraz bardziej oczywisty: Rosja ze swoimi ogromnymi przestrzeniami pilnie potrzebowała konia, który łączył odporność na warunki terenowe i trudny klimat z prędkością. Wszystkie konie, które były wówczas dostępne, były albo dobrze przystosowane do lokalnych warunków, ale były powolne lub wkrótce biegły, ale szybko zmęczyły się i uległy trudnościom na drodze i klimatowi.

Czy wiesz Konie mają cudowne wyczucie dotyku. Najbardziej wrażliwymi narządami pod tym względem po ustach są twarde i szorstko wyglądające kopyta.

Trudne zadanie, przed którym stanął hrabia, z powodzeniem rozwiązał na własnej stadninie, krzyżując ogiera arabskiego Smetankę i klacz duńskiego pochodzenia, kupioną za gigantyczną kwotę, od Turków. Ich źrebak o imieniu Bars stał się założycielem nowej rasy kłusaków Oryol.

Charakterystyka rasy

Główną właściwością koni Oryol jest ich wysokiej jakości trucht. Ale ta cecha tych koni nie jest ograniczona. Przejawiają także takie cechy:

  • zdolność do niezawodnego przekazywania tej wrodzonej umiejętności przez dziedziczenie;
  • dobra adaptowalność do różnych warunków klimatycznych;
  • bezpretensjonalność treści i żywienia, co zostało szczególnie docenione w sytuacji bojowej;
  • wspaniały wygląd, który powoduje, że dana osoba ma pozytywne emocje, zanim koń zdąży zademonstrować resztę swoich mocnych stron.

Opis wyglądu

Wygląd zewnętrzny kłusaka Oryol jest imponujący: wysoki wzrost, silna budowa ciała, pół tony wagi, a jednocześnie wdzięk ruchów ciała z wrodzoną gracją. Możesz dowiedzieć się więcej o wskaźnikach wyglądu tego konia z tej tabeli:

Zewnętrzny kłusak OrłowWskaźniki
Wysokość w kłębie (m)1, 65–1, 70
Długość tułowia (m)1, 60
Obwód w klatce piersiowej (m)1, 80
Obwód śródręcza (cm)20, 3
GłowaMały, z lekko wystającą częścią przednią
GarniturRóżne opcje koloru szarego, a także czarny, deresz lub bulan
SzyjaDługi, z pięknym wygięciem łabędzia
UszyMały i mobilny
OczyDuży, błyszczący, wyrazisty
GrzywaBujne
WithersWysoki
ZadSzeroki
OgonDługi i gruby
PowrótWydłużony, muskularny
Klatka piersiowaPotężny
NogiŚredniej długości, suche i ścięgna
KopytaDuży i silny
Waga (kg)500

Właściwości użytkowe i produkcyjne

Tworząc swoją rasę kłusaków, Aleksiej Orłow zamierzał ją przede wszystkim do pracy w uprzęży. Zdolność do poruszania się przez długi czas z dobrą prędkością sprawiła, że ​​konie Oryol były niemal idealną uprzężą zwierząt. Do tych właściwości dodano kłusaki i ich wspaniały wygląd, który stał się ozdobą każdej załogi.

Kłusaki Oryol pokazały się jako kłusujące konie na torach wyścigowych, chodzące konie pod siodłem i polujące. Obecnie konie te są aktywnie wykorzystywane w sporcie szybkim, a także w zawodach i ujeżdżeniu. Są bardzo popularne w jeździectwie.

Charakter i temperament

W procesie selekcji hodowcom udało się stłumić temperament u swoich kłusaków związanych z ich dalekimi arabskimi przodkami. Konie Oryol wyróżniają się wyjątkowo dobrodusznym charakterem, narzekaniem i niekwestionowaniem w wykonywaniu poleceń właściciela. Z okrutnym podejściem do osoby mogą być uparci, ale nie mają mściwości i, przy normalnym stosunku do siebie, chętnie są posłuszni.

Czy wiesz Kości konia nie są gorsze od granitu. Jednak jeśli się rozpadną, rosną razem bardzo wolno, nawet w oszczędnych warunkach kliniki weterynaryjnej.

Zwierzęta te wyróżniają się ogromną zdolnością do pracy. Pytanie, jak nauczyć tych koni biegania, wcale nie jest tego warte. Nie tylko nigdy nie uciekają z pracy (jak ma to miejsce w przypadku koni innych ras), ale sami do niej dążą, do czego kierują się wrodzoną energią.

Plusy i minusy

  • Zalety kłusaków Oryol obejmują:
  • zdolność do długotrwałego biegu kłusakiem;
  • cechy wysokiej prędkości na wyścigach;
  • uniwersalność ich zastosowania;
  • odporność genowa podczas dziedziczenia cech kłusaka;
  • imponujący wygląd;
  • tolerancja dla ludzi;
  • spokojne usposobienie;
  • umiejętność dostosowania się do różnych warunków klimatycznych;
  • bezpretensjonalność wobec warunków zatrzymania i karmienia;
  • wysoka reprodukcja.

  • Czasami bierze się pod uwagę wady, wśród których nie ma poważnych:
  • wysoki koszt każdej osoby;
  • późna dorosłość (w wieku 4, 5-5 lat).

Konserwacja i pielęgnacja

Jedną z głównych cech, wraz ze stałym ruchem kłusaków, którego chciał hrabia Orłow i jego zwolennicy, wywodzącym się z rasy kłusaków Orłowa, była bezpretensjonalność zwierzęcia. Było to szczególnie prawdziwe z udziałem Orłowitów w kampaniach wojskowych. Aby konie mogły żyć wygodnie i przejawiać swoje najlepsze cechy, potrzebują opieki, właściwej pielęgnacji i właściwego żywienia.

Wymagania stabilne

W przypadku tak dużego i energicznego zwierzęcia wymagana jest dostatecznie przestronna stajnia ze stanowiskami o wymiarach 3 x 3 m. Temperatura w zimie może nawet na krótki czas spaść do temperatury ujemnej, a kłusaki Oryol i ich źrebaki przenoszą ją dość łatwo, pod warunkiem, że nie ma przeciągu. Jednak konie czują się bardziej komfortowo w upale, dlatego ściany stajni są izolowane (na przykład pianką styropianową), a ściółkę kładzie się na drewnianej podłodze z warstwą co najmniej 20 cm od:

  • trociny;
  • słoma;
  • siano;
  • suchy torf.
Stajnia nie powinna być nadmiernie gorąca (optymalna temperatura jest uważana za nie wyższą niż + 23 ° C, a wilgotność w zakresie 45-50%. Aby zwiększyć liczbę godzin dziennych w zimie, stajnia jest sztucznie oświetlona.

Ważne! W nocy w stajni, aby konie dobrze odpoczęły, wymagana jest ciemność, dlatego w nocy należy wyłączyć sztuczne oświetlenie. Boksy dla koni powinny być wyposażone w podajniki i miski do picia. Zazwyczaj podajnik wykonany z desek jest instalowany w taki sposób, aby był dostępny zarówno od wewnątrz kabiny, jak i od zewnątrz. To samo dotyczy pijącego. Taki układ ułatwia załadunek karmników i poideł, a także ich utrzymanie sanitarne bez potrzeby niepokojenia konia ponownie.

Funkcje karmienia

Początkowo na czele kłusaków Oryol, hrabia Orłow, jego pomocnicy, jako główny pokarm dla nich, przyjmowali całe owies zimą i pastwiska w ciepłym sezonie. W kampaniach wojskowych owies był bardziej zwarty niż siano, ale w spokojnych warunkach siano nadaje się do kompletnego karmienia koni w postaci paszy. Dziś pełnowartościowa dieta kłusaka Oryol w lecie składa się z zielonych ziół z dodatkiem owsa, soczystej paszy, koncentratów i soli.

Będziesz także zainteresowany tym, co jedzą konie.

Zimą konie są karmione:

  • mieszane siano z trawy;
  • słoma owsiana;
  • owies;
  • otręby pszenne i żytnie;
  • marchewki;
  • jabłka
  • czerstwy chleb;
  • makuch różnych kultur;
  • słód;
  • drożdże paszowe;
  • silos;
  • ziemniaki pastewne;
  • opatrunek mineralny;
  • suplementy witamin w postaci premiksów.

Nie zaleca się karmienia koni:

  • świeży chleb, który powoduje fermentację i zablokowanie jelita;
  • kapusta, wywołując fermentację żołądkową, prowadzącą do kolki;
  • owoce, z wyjątkiem jabłek i arbuzów;
  • suszone owoce, wyjątkowo niebezpieczne dla przewodu pokarmowego koni;
  • chipsy, herbatniki i inne wynalazki kulinarne dla ludzi, które są pełne barwników, konserwantów i innych chemikaliów szkodliwych dla zwierząt.

Źrebięta zaraz po urodzeniu są karmione mlekiem matki, które zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze. W drugim miesiącu zaczynają otrzymywać codziennie 1 kg spłaszczonego owsa, zwiększając tę ​​ilość do 2 kg o 4 miesiące. Są źrebaki siana, których matka uczy na przykładach.

Ważne! Konie podgrzane przez poważne ładunki nie mogą być podlewane wcześniej niż za półtorej do dwóch godzin.

Karmią konie co najmniej 3 razy dziennie zimą i dwa razy dziennie latem, biorąc pod uwagę pastwiska na pastwiskach. Karmienie zaczyna się od grubej paszy, po czym dają koncentraty. Są one podlewane trzy razy dziennie, poprzedzając oczko wodne dawaniem paszy (a zwłaszcza koncentratów).

Pielęgnacja i higiena

Aby zachować doskonały wygląd kłusaka Oryol i jego zdrowie, konieczne jest codzienne dbanie o niego, które polega na:

  1. Przecieranie potu suchym ręcznikiem.
  2. Szczotkowanie wełny po każdym treningu specjalnym pędzlem (szczotkowanie zwykle rozpoczyna się od szyi po lewej stronie konia). Teraz wiele osób myje swoje konie specjalnymi odkurzaczami.
  3. Czesanie ogona i grzywy.
  4. Umyj grzywę i ogon szamponem dla koni.
  5. Cotygodniowe kąpanie zwierząt poprzez polewanie ciepłą wodą z alkoholem mydlanym i solą (używaj miękkich szczotek).
  6. Kontrola kopyt po każdym poważnym wysiłku fizycznym i smarowaniu mieszanką tłuszczu jagnięcego i terpentyny.
  7. Zapewnienie koniom warunków do chodzenia.

Stajnie są czyszczone: co tydzień - z sieci, codziennie zamiatając, zapobiegając tworzeniu się pleśni (utrzymując wilgotność w granicach 60%), odpady żywności i stolca są codziennie czyszczone.

Zapobieganie chorobom

Aby zachować zdrowie kłusaków, konieczne jest nie tylko staranne dbanie o nich samych, ale także monitorowanie higienicznej czystości ich kabin. Aby to zrobić, codziennie usuwaj obornik i zmieniaj zanieczyszczoną ściółkę (sucha ściółka jest najlepszym sposobem na uniknięcie zapalenia skóry).

Dowiedz się, ile koni średnio żyje.

Konieczne jest również co najmniej raz w tygodniu do czyszczenia podajnika i poidła gorącą wodą i sodą. Ściany kratowe i ścianki działowe w nim również powinny być regularnie wolne od zanieczyszczeń. Aby zapobiec chorobom i pierwszej pomocy w przypadku problemów ze zdrowiem kłusaka, powinieneś mieć zestaw pierwszej pomocy z:

  • maść na kopyta;
  • mieszanka wazeliny i oleju z ryb;
  • terpentyna;
  • alkohol z solą;
  • warzywa;
  • nadtlenek wodoru;
  • jod kamfory;
  • alkohol kamforowy;
  • bandaż;
  • bawełna

Czy opłaca się hodować konie rasy Oryol

W zależności od czystości rasy, rodowodu, wyglądu, wieku i koloru kłusaka Oryol, jego koszt może wynosić od 1, 5 do 6 tysięcy dolarów na osobę. Specjalnie wyszkolone konie sportowe są jeszcze droższe. Hodowla koni tej rasy jest więc dość opłacalna.

Znani przedstawiciele rasy Oryol

Oprócz założycieli rasy Smetanki i Barsa I, przez ponad dwieście lat swojego istnienia, kłusaki Oryol odnotowali wiele zwycięstw w różnych konkurencjach i wiele pseudonimów koni, które na zawsze weszły w światową historię hodowli koni. Na początku XX wieku nazwa Krepysh grzechotała na hipodromach, które spośród 80 wyścigów kłusaków wygrały 55.

Sprawdź takie rasy koni, jak: Akhal-Teke, Friesian, Donskoy, Persheron, Appaloosa i Shire.

Po wojnie miłośnicy koni otrzymali kolejnego niekwestionowanego faworyta o imieniu Kvadrat, który wyróżniał się niesamowitą wytrwałością w zawodach, wyjątkową wolą wygrywania, a jednocześnie miał prawie doskonały wygląd. Legendarny ogier wzniesiono dwa pomniki. Na chwałę rasy Oryol było wiele koni noszących nazwy:

  • Piwonia
  • Bankiet
  • Strzelba
  • Kowboj
  • Fale morskie;
  • Lerik;
  • Babeczka

Ta starożytna rasa, która przez długi czas była bardzo rozpowszechniona, a następnie rzadka, na skraju wyginięcia, ostatecznie zajęła należne jej miejsce wśród najlepszych osiągnięć światowej hodowli koni. Dziś kłusaki Oryol są ponownie aktywnie uprawiane, zachwycając się ich wspaniałym wyglądem i doskonałymi właściwościami jezdnymi sportowców, fanów, jeźdźców i miłośników koni.

Wideo: kłusak Orłow

Ciekawe Artykuły